Bodalski – rodzina i historia

Józef Kasper Broniewicz

2 listopada (lub września) 1806 r. – 22 września 1890 r.
Syn Szymona Tadeusza Broniewicza herbu Radwan i Franciszki Skalskiej.
Jego żona: Karolina Orzeszek vel Orzeszko vel Orzechowicz.
Mieli siedemnaścioro dzieci.
Wielki patriota, wielka postać miasta Kazimierza Dolnzgo.

Niektóre daty

2 listopada 1806 r. – urodzony w Rokitnie koło Lubartowa, woj. Lublin.

26 stycznia 1830 r. – małżeństwo z Karoliną Orzechowicz, Kazimierz Dolny.

1830 – narodziny pierwszego dziecka: córki, Marianny.

1831 – śmierć Marianny.

1831 – narodziny drugiej córki, Marianny.

1863-65 – udział w powstaniu patriotycznym przeciwko cesarzowi rosyjskiemu. Poszukiwany, pozistaje w ukryciu.

1865 – śmierć jego żony Karoliny.

22 września 1890 r. – śmierć, Kazimierz Dolny.

 

Jego żona, Karolina Orzeszkowa

1809 (lub 1813), Kazimierz – 1865

Nazywana rowniez Orzechowicz, Orzeszek w akcie małżeństwa i ponownie Orzeszko.
Orzeszkowej w akcie ślubu swojej córki Pauliny Laniewskiej.

Jej ojciec: Jan Orzechowicz
Jej matka: Tekla Michalska
Karolina miała dwie siostry:
– Magdalena, żona Wojciecha Kraszewskiego,
– Barbara, żona Stanisława Kozaka.

1830 – małżeństwo w Kazimierzu Dolnym.

Odważna, w czasie powstania 1863 r. mieszkała sama z córkami nie wiedząc, co się stało z jej mężem, zajmowała się zarządzaniem majątkiem, a przede wszystkim przeżyła pożar  «Walencji».

Zmarła 18 lutego 1865 roku, akt zgonu wspomina «…w wieku 52 lat, pozostawiając po sobie owdowiałego męża, Józefa Broniewicza, dziś nieznanego miejsca pobytu.»
Ukrywał się w obawie przed prześladowaniami z powodu udziału w powstaniu 1863 roku.

źródło drzewo genealogiczne 1,
źródło 2
Akt ślubu: Kazimierz Dolny, 1830, nr 3.

Życie osobiste i zawodowe

Józef Kasper urodził się w Rokitnie, ale od dzieciństwa mieszkał, studiował i pracował w Kazimierzu Dolnym.
Zmarł tez tam.

Nie mamy zbyt wielu informacji o jego młodości. Wiemy, że miał, jak jego bracia Walenty i Jakub, trochę wiedzy z zakresu księgowości. Ale jego głównym zajęciem była «Walencja».

W 1830 r. ożenił się z Karoliną, córką Jana Orzechowicza (zwanego czasem Orzeszko), właściciela okolicznych ziem «Orzechowizna» i «Paldyna». Po ślubie Józef Kasper wprowadził się do domu swojego teścia i zarządzał tym majątkiem. Wkrótce kazał wybudować w okolicy dom zwany «nową chalupą», w odróżnieniu od domu Orzechowicza «starą chalupą».

Józef Kasper i Karolina mieli 15 dzieci, potwierdzają to akty urodzenia, ale może były też inne, zaginione akta!
Tylko siedem dziewcząt przeżyło wtedy bardzo wysoką śmiertelność niemowląt. Nie ma synów, choc miał czterech.

Żyli skromnie. Jozef Kasper nie szukał kariery, pieniędzy. Nie podjął kroków, by potwierdzić swoją szlachetność. Bo nie miał synów spadkobierców, a moze dlatego, że przecież szlachetnym się jest, nie trzeba udowadniać dokumentami, zwlaszcza przed obcą dominacją?!

1847 – przezył trzy śmierci swoich dzieci: Józefy (10 lat), Joanny (6 lat) i Józefa (1 rok). Choroba zakaźna?

W styczniu 1863 roku bierze udział w polskim powstaniu przeciwko Imperium Rosyjskiemu, powstaniu styczniowym. Poszukiwany przez rosyjską policję, ukrywa się przez 2 lata i wraca do domu w marcu 1865 roku. Jego żona zmarła 3 tygodnie przed jego powrotem. Dwór został spalony przez Rosjan. Kolejna wielka próba w życiu.

Po śmierci brata Walentego, kupuje udział Antoniego, i ma w swoim zarządzaniu udział Jakuba.

22 września 1890 r. – w wieku 83-84 lat umiera w Kazimierzu Dolnym, a jego córki tworzą dla niego grób z epitafium:

« O nie – Ty nie umarłeś, chociaż ciało w grobie,

Duch Twój nigdy żyć w sercach naszych nie przestanie

Oto wychodzą siewcy w ciężkiej serc żałobie

Zasiać Twoje ziarno na ojczystym łanie.

Tłum roboczy do trudu świętego się garnie

Błogosław Ty ich pracy, niech nie ginie marnie. »


(Rejestr w księgach parafialnych akt nr 32 parafia św.Jana Chrzciciela i św. Bartłomieja Apostoła)
«Studia Puławskie». Zagadnienia społeczno-historyczne», t. 5(7), Puławy 1997.

Powstanie 1863 r.

Korzystamy z relacji Marka Michniewskiego, jego potomka, cytując go poniżej.

Wielka przygoda przyszła w jesieni jego życia było nią Powst.
Styczniowe. Prapradziadek walczył w partii L. Frankowskiego
w bitwie pod Słupczą, a później w portii Langiewicza.
Kilka miesięcy nadziei i marzeń o wolnej Ojczyżnie, kilka miesięcy
czynu, który miał tę wolność przynieść…i znów mroki niewoli.
Te kilka miesięcy jednak sprawiły, że postać pradziadka Józefa
zajmuje w pamięci następnych pokoleń miejsce zupełnie wyjątkowe, pozostaje wiecznie młoda i żywa.

Zobacz rowniez opis w “Le Monde Illustré”

Nie musiał mając prawie 60 lat, chwytać za dubeltówkę i ryzykować życie w wojennym hazardzie. Podziwiać trzeba Jego determinację i odwagę w chwili kiedy wybierał walkę. Podjął decyzję na którą nie mogli, lub wręcz nie chcieli zdobyć się młodsi i sprawniejsi od niego.
Józef Broniewicz tak jak jego starsi bracia Jakób i Walenty mial wiadomości z zakresu księgowości i rachunkowości, dlatego był płatnikiem w partii
Zdanowicza-Frankowskiego. Folwark „Walencja” położony z dala od dróg i innych zabudowań świetnie nadawał się do konspiracyjnych spotkań i na kwatery. Korzystał z tego Leon Frankowski przed wybuchem powstania i bezpośrednio po jego wybuchu.

W noc styczniową z 22 na 23 Frankowski poprowadził oddział powstańców z Końskowoli do Kazimierza, gdzie przyłączyło się do oddziału kilkudziesięciu ludzi z miejscowej organizacji. 24 stycznia Frankowski jest w Kurowie, gdzie powstańcy rozbroili rosyjskich żołnierzy i zdobyli 48 tys.rubli.
Frankowski wygłosił w Kurowie słynne przemówienie. Tegoż dnia 215 powstańców pomaszerowało z powrotem do Kazimierza. Wśród ludzi z kazimierzowskiej organizacji był Józef Broniewicz

W Jego domu w folwarku „Walencja” kwaterowało
dowództwo, Leon Frankowski i Antoni Zdanowicz, oraz część oddziału, wśród puławiaków byli Adam Chmielowski [póżniejszy Brat Albert], Maksymilian Gierymski Józef i Karol Wójciccy, Stanisław Żukowski [ci ostatni z rodziny mojej Żony pochowani
są na kieleckich cmentarzach.]
Przez 10 dni „Walencja”, a więc Józef Broniewicz, jego żona Karolina z Orzeszków i córki gościli powstańców.

Anastazja, miała wtedy 15 lat pamiętała te dni i opowiadała nieraz to co jej się wydawało najważniejsze. Mianowicie, że w wielkim kominie Frankowski kazał zamknąć wziętego do niewoli
żandarma. Ten jednak młody i w dobrej kondycji fizycznej, potrafił w nocy uciec zwężającym się ku górze przewodem kominowym.

Druga z jego córek Franciszka, chciała koniecznie wyruszyć razem z Ojcem. Szyła sobie odpowiednią odzież, zdobyła nóż i pistolet, ale szybki rozwój wypadków w Kazimierzu nie pozwolił jej ruszyć w dniu 1 lutego.

Trzecia córka, moja prababcia Paulina,
której fotografie tu prezentuję, była łączniczką i w pięknych warkoczach upiętych w koronę przenosiła meldunki.
Atmosfera w „Walencji” przypominała wiersz o roku 1863 Jerzego Paczkowskiego :
…Gra stary flet, szczękają kurki
I pobrzękują kordelasy.
Po leśnych duktach mknie pobudka
To nasi, nasi poszli w lasy….

Z innych żródeł wiadomo jednak, że obóz partii Frankowskiego-Zdanowicza nie zawsze przypominał sielankę. Feliks Valery Piasecki zjawił się w kwaterze Frankowskiego w Kazimierzu po nominację na naczelnika powiatu i instrukcje. Dotarł tam przez nikogo nie zatrzymany. Młodzi żołnierze, jakkolwiek niedoszkoleni, wydają się Piaseckiemu pełni animuszu i wiary w zwycięstwo, ale stwierdza też, że w obozie jest alkohol i pogodna beztroska atmosfera.
Po wyjściu powstańców z Kazimierza w kierunku Sandomierza, nadeszły wojska rosyjskie i w akcie zemsty spaliły dwór prapradziada Józefa.
Nieznam szczegółów z pobytu Józefa Broniewicza
w partii Langiewicza i jego dalszych losów wojennych.
Wiadomo że wrócił do domu 13 marca 1865 r.

source Michniewski
Bitwa pod Slupczą, 8 lutego 1863 r.

Józef Kasper Broniewicz, wśród stu Polaków, wziął udział w tej przegranej walce.

Więcej informacji na wikiwand

 

Bitwa pod Żyrzynem, 8 sierpnia 1863 r.

Przez stację pocztową w Żyrzynie ma przejść konwój wojskowy przewożący 201 000 rubli. Generał Kruk natychmiast decyduje się na założenie zasadzki.

Rano 8 sierpnia 1863 r. rosyjska jednostka licząca około 500 żołnierzy i 2 działa została zaatakowana przez znacznie większą (ale mniej uzbrojoną) jednostkę powstańczą (około 3000, w tym 1400 strzelców).

Po trzech godzinach walk, Rosjanie zrezygnowali z pola walki. Tylko dowódca Laudanski zdołał wycofać się z 87 osobami.
Polacy ponieśli znacznie mniejsze straty: 10 zabitych i 50 rannych.
Po bitwie część żołnierzy rosyjskich stanęła po stronie powstańców, pozostali zostali powoli zwolnieni po złożeniu przysięgi, że nie będą walczyć z Polakami.

Zdobyto około 400 karabinów i odzyskano 140.000 rubli (reszta przepadła). Pieniądze zostały przydzielone przez gen. Heidenreich-Kruk, polski dowódca, dla wzmocnienia organizacyjnego jednostek działających na terenie województwa lubelskiego i podlaskiego.

Źródła
wikiwand
wg Mikołaj Spóz: MM – Moje Miasto Pulawy , 15-01-2012 POLISH CLUB ONLINE, 2013.01.17
Ewa Pisula Dąbrowska opowiada o swoim pradziadku.

Piękne spojrzenie na historię rodziny.

Źródło:
fragment książki Ewy Pisuli Dąbrowskiej „Dwa brzegi ponad tęczą”

Jego dzieci

Marianna Broniewicz

1830 – 1831

Marianna Bodalska

Magdalena Pisula

1833 – ?

Podobna do Anastazji, jej siostry.

1850 – Małżeństwo z Jakubem Jacentym Pisulą (24 lipca 1831 – ?) w Kazimierzu (akt nr 25). Jest rolnikiem w Kazimierzu.

Mają 12 dzieci.

Dzieci

1 Franciszek Pisula

Mial troje dzieci.

1877 – 1957

Slub z Bronisława Władysława z d. Karkosinska (? – 1944) w 1896 r.
Zapraszamy do przeczytania pieknego wspomnienia tej pieknej postaci autorstwa Ewy Pisuli-Dabrowskiej, jego prawnuczk “Pradziadek Walerian”.

Mieli dziesiecioro dzieci :

• Waclaw Pisula

(1898 – 1969).
Ślub z Zofia Pisula (z d. Zakrzewska).
Mieli dwoch synow :
1 –  Antoni Pisula (1934 – 2009)
2 – Henryk Pisula (1931 – 2011).
Henryk ma corke Ewe Pisule-Dabrowska, autorke wspomnien i esejow o Kazimierzu Dolnym i o naszej rodzinie.

Edward Pisula

(1901 – ?)

Wiktoria Zofia Pisula

(1902 – ?)

Aleksander Stanisław Pisula

(1905 – ?)

Lucyna Julianna Drzewińska

(z d. Pisula) (1907 – ?)

Anna Janina Pisula

(1909 – ?)

Witold Antoni Pisula

(1911 – ?)

Helena Marianna Pisula

(1914 – ?)

Stanisława Feliksa Kowalska

(z d. Pisula) (13 01 1917 – ?).
Małżeństwo 18 04 1938 r. z Ryszardem Czesławem Kowalskim.

Wiktoria Mańkowska

(z d. Pisula) (12 03 1920 – ?). Małżeństwo 02 02 1940 r. z Edwardem Tadeuszem Mańkowskim.

1882,  Kazimierz Dolny – 9 wrzesnia 1939, Kazimierz Dolny
 
Oto imiona dzieci :
Henryk Blicharski (20 06 1901 – ?)
Edmund Blicharski (1905 – ?)
Zofia Blicharska (1908 – ?)
1886, Kazimierz Dolny – 1970, Kazimierz Dolny
 
 
Tous les enfants sont nés à Kazimierz Dolny.
Oto imiona ich dzieci :
Aleksander Adam Doraczyński (ok. 1906 – 1906)
Edward Franciszek Doraczyński (1907 – ?). Małżeństwo 12 04 1938 z Helena Doraczyńska (z d. Załuska).
Bolesław Andrzej Doraczyński (15 10 1909 – 30 10 1909)
Feliksa Doraczyńska (04 03 1916 – ?)
Leopold Pisula

1932 – 2000

Nie znamy filiacji dokladnej.

Oto jak go wspomina Marcin Pisula, nauczyciel historii w Kazimierzu :

Wielka postać, człowiek, którego będę zawsze traktował jak ogromny autorytet to niestety już nie żyjący Leopold Pisula, daleki wuj, który dawno temu wyjechał na Śląsk, ale zawsze sercem był w Kazimierzu. Miał wielki dar niesamowitej pamięci. On mi wręcz w szczegółach opowiadał historie, których nie znałem. Historie rodzinne, historie najróżniejsze, także dotyczące II wojny światowej. Wujek Poldek miał ważny wpływ na moje zainteresowania.

2 Józef Pisula

3 Antoni Pisula

4 Marianna Pisula

5 Konstancja Tarłowska

6 Marianna Pisula

7 Aniela Joanna Górecka

8 Wacław Pisula

9 Leontyna Franciszka Liszewska

10 Emilia Agnieszka Tarłowska

11 Franciszek Pisula

12 Wacław Pisula

ok. 1868 – 10 02 1944, Kazimierz Dolny (akt n° 20).
Jego żona : Górecka Władysława.

Walenty Broniewicz

1835 – 1836

Józefa Broniewicz

1837 Kazimierz Dolny – 1847 Kazimierz Dolny

Franciszka Sąchocka

1839 Kazimierz Dolny – 1904

Małżeństwo w 1872 roku z Feliksem Sonchockim (Sąchockim) w Kazimierzu Dolnym (akt nr 2). Pochodził z Kazimierza. Zmarł bardzo młodo, Franciszka szybko stała się bezdzietną wdową.

Mieszka z ojcem, to głównie ona zajmuje się posiadłością.

Joanna Broniewicz

1841 – 1847

Wawrzyniec Broniewicz

1841 – 1844

Salomea Walentyna Borowska

1844 Kazimierz Dolny – 1928 Radom

czasem zwana Walentyna Salomea.
Oficer łącznikowy w czasie powstania 1863 roku.

Skorzystała z gościnności Walentego Broniewicza, brata jej ojca, który mieszkał w Warszawie, by tam studiować. Tam poznała swojego przyszłego męża.

Małżeństwo w dniu 21 września 1879 r. w Puławach-Włostowicach z Józefem Aleksandrem Borowskim (26 lutego 1838 r. Miedzeszyn – po 1879 r.), synem Ruperta Wojciecha i Ludwiki Heleny Trzcińskich; ślub w parafii Puławy-Włostowice. Owdowiały, jest urzędnikiem państwowym Nadwiślańskiej Kolei Żelaznej.

Pochowana: Cmentarz w Radomiu.

Mają jedno dziecko: Bronisław Czesław.

Źródła: Bon. vol. 2/138; Dw. Teki; SGKP vol. 15 cz.1/23; Szl. Król.; Urus. Tom. 1/400.
Drzewa genealogiczne: MyHeritage, 91708068 zarządzany przez Krzysztofa Łuszczewskiego
Syn

Bronisław Czesław Borowski

1879 – 8 grudnia 1943 roku Radom.
Jego żona: Józefa Aurelia Borowska, z d. Suerman (? – 1958)
Jego troje dzieci :

1913 – ?

1920 – ?

1915 – 2010.

Józef Broniewicz

1846 Kazimierz Dolny – 1847 Kazimierz Dolny

Wawrzyniec Broniewicz

1841 – 1844

Walenty Broniewicz

1846 – ?

Anastazja Bronisława Broniewicz

1848 – 1938

W młodości, podobnie jak jej siostra Salomea Walentyna, korzystała z goscinnosci wujkia Walentego w Warszawie by studiowac. I jak jej siostra, poznała tam swojego przyszłego męża.

Jako kochająca matka pojechała w slad za synem do Moskwy, do Nikolajewa.

Wyszła za mąż za Wacława Józefa Broniewicza, syna Jakuba, brata Józefa Kaspra.

zobacz też tę stronę o nim

Mieli syna Wacława Broniewicza.

Syn

Broniewicz Wacław

1880, Puławy – 1955

Nauczyciel.
Ożenił się 16 08 1913 r. z Julią Heleną Kochańską (1888 – ?), córką Jana i Seweryny Urbanowskiej vel Urbańskiej w Puławach-Włostowicach (akt nr 40).
Od 1920 roku nauczyciel w Kolegium A.J. Czartoryskiego w Puławach.
Pochowany jest we Włostowicach (Puławy).
Według innego źródła: Wacław 1887 – 1970.

Tuż po Wielkiej Wojnie, czyli zaraz po odzyskaniu niepodległości przez Polskę, Wacław zawiesił znak na domu swojego dziadka, Józefa Kaspra, na pamiątkę jego patriotycznej walki. (Zdjęcie powyżej). Adres: Gory 46. Ponieważ dom został zniszczony w 1956 roku, płyta znajduje się w Muzeum Puławskim.

Jego dzieci:
1 Jerzy Broniewicz, który napisze «Rodzina Broniewiczów», kopalnia wspomnień, ale także udokumentowane badania nad rodziną.
2 ? Broniewicz,
3 Halina (Lilka) Broniewicz.

Źródło genealodzy.pl
MyHeritage Broniewicze Web Site, géré par Marcin Apanowicz

pozniej napisze «Rodzina Broniewiczów», kopalnia wspomnień, ale także udokumentowane badania nad rodziną.

Paulina Łaniewska

1850 Kazimierz – 19 11 1938

11 lutego 1873 roku – małżeństwo w Dziekanowie z Władysławem (ok. 1845 czy 48-?), nauczycielem, synem Adama i Julianny Zienkiewiczów. Adam był właścicielem ziemskim, zajmował także wysokie stanowiska w administracji lokalnej, m.in. w 1862 r. był członkiem rady powiatu hrubieszowskiego.

Dziekanów był własnością wuja Jakuba, brata Józefa Kaspra. Więc Paulina poznała tam swojego męża? Czy oni tam mieszkali? Według Jerzego B. ta para mieszkała w Białymstoku.

Jej akt ślubu (Paulina córka Szarloty Orzeszkowej)
myheritage
Marek Madzik, Historia Hrubieszowa.
 
Dzieci

Józef Łaniewski

Jedyny syn, według Jerzego B.

Stefania Spolitak

MyHeritage wspomina o trójce dzieci. Dwoje innych dzieci, do potwierdzenia.

Adam Łaniewski

Emilia Petronela Jaroszyńska

1852 Kazimierz Dolny – 1933

Czasami nazywa się Elżbieta Petronela.
W 1874 r. poślubiła w Kazimierzu Jana Jaroszyńskiego (akt nr 13). Jan jest urzędnikiem pocztowym w Kazimierzu. Wkrótce potem przenoszą się do Lublina.

Dzieci

1 Bronisław Jaroszyński

ok. 1877, Kazimierz – 1945, Lublin
Wdowiec.

akt zgonu nr 339

2 Wanda Jaroszyńska

26 03 1883, Zwoleń – ?

akt ur. nr 93

Stanisława Broniewicz

1881 – 1887

pewnie pomyłka: Karolina, jej rzekoma matka, zmarła w 1865 roku.

source : MyHeritage Małgorzata Zuk family

Stanisława Broniewicz

? – 1914, Krasnojarsk, Rosja

Jest pochowana w Krasnojarsku.

Tylko jedno źródło mówi o niej jako o córce Józefa Kaspera i Karoliny – więc te informacje muszą zostać potwierdzone. Prawdopodobnie jest to siostra Marjanny Teodory Turkietti, córki Antoniego Broniewicza i Emilii Prejzner.

źródło: MyHeritage Hometree, zarządzany przez Marka Pietrusiaka