Bodalski – rodzina i historia

Marianna Broniewicz

1831 – 18 06 1918.
Marianna herbu Radwan Broniewicz.
Mieszka w Kazimierzu Dolnym.
Jej rodzice: Józef Kasper i Karolina Orzechowicz.
Wyszła za mąż za Michała Tomasza Bodalskiego. To jest spotkanie rodzin Bodalskich i Broniewiczów.
Mają jedenaścioro dzieci.

Niektóre daty

1831 – narodziny, prawdopodobnie w Kazimierzu.

16 czerwca 1853 r. – małżeństwo

1853 lub 54 – narodziny pierwszego dziecka, Kazimierza.

7 listopada 1875 roku – śmierć jej męża.

18 czerwca 1918 – śmierć w Hrubieszowie.

Jej życie

W 1853 r. w Kazimierzu Dolnym Marianna Broniewicz wyszła za mąż za Michała Tomasza Bodalskiego (akt nr 12).

W linii Bodalskich była ostatnią, która nosiła herb Radwan – niestety kobiety według polskiej tradycji nie mogą przekazać szlachectwa. (Dyskryminacja, dzis bysmy sie oburzyli) !

Po śmierci męża, Michała Bodalskiego w 1875 r., pozbawiona materialnego wsparcia liczna rodzina znalazła się w trudnej sytuacji. Na kilka lat rodzina Bodalskich przeniosła się z Kazimierza Dolnego do Zwolenia (gdzie prawdopodobnie jej syn Bronisław starał się utrzymać rodzinę). To właśnie wtedy Kazimierz, brat Bronislawa, znalazł dobrą pracę i zajął się matką Marianną Bodalską oraz większością jego młodszego rodzeństwa. Zamieszkali w Hrubieszowie, gdzie Kazimierz był dyrektorem fabryki maszyn Wolskiego (patrz niżej).

Niewiele wiemy o jej życiu. Nie ma też zdjęcia.
Jedynie dokument : akt zgonu.

Jej mąż, Michał Tomasz Bodalski

Jej dzieci

Kazimierz Bodalski

1854, Kazimierz Dolny – 1919, Hrubieszow

Żonaty z Antoniną Ulanowską 1867 – 1915.
Mają jednego syna.

Gdy jego ojciec Michał Bodalski zmarł w 1875 r., miał 21 lat i dużo młodszego rodzeństwa.
Duża rodzina znalazła się w trudnej sytuacji. Kazimierz, gdy znalazł dobrą pracę w Hrubieszowie, zaopiekował się matką (Marianną Bodalską z domu Broniewicz), a także większością młodszego rodzeństwa. Wszyscy się osiedlili w Hrubieszowie.

W młodości zamieszkał w Hrubieszowie, prawdopodobnie za sprawą dziadka, Józefa Broniewicza, którego brat Jakub posiadał gospodarstwo pod Hrubieszowem. Chociaż Jakub już wtedy nie żył, jego dzieci utrzymywały bliski kontakt z rodziną Bodalskich.
Kazimierz był bardzo aktywny zarówno w pracy zawodowej, jak i w działalności stowarzyszeniowej i życiu lokalnym.

Z wykształcenia był mechanikiem, ale sprawowal też funkcje dyrektora filii fabryki narzędzi rolniczych M. Wolski i S-ka, która powstała w 1868 roku.
W “Gazecie Rzemieślniczej” wydanej w Warszawie 7 września 1895 roku znaleźliśmy kilka informacji (patrz zdjęcie).

Zaczął od jednego pracownika i rozwinął fabryke do około dwudziestu. Doskonały handlowiec, również bardzo ludzki. Znany z dobrej i taniej pracy. Przede wszystkim autor tego artykułu wspomina jego uczciwości.

«Szlachetny charakter i czysta ręka».
«…pragnę jedynie wyłowić z mułu perłę, żeby przecież oddać hołd cnocie prawdziwej…»

Zacytujmy za pamietnikami na stronie hrubieszow.info : “Kierownik warsztatów mechanicznych, p. Bodalski Kazimierz, nie utrzymywał stosunków z inteligencją hrubieszowską i uwazał sie raczej za mechanika fachowca.

Co nie przeszkadzalo, ze zostal burmistrzem miasta Hrubieszowa w 1918 r. niedlugo przed smiercia. Historia sie powtarza ? Przypomnijmy jego ojca, ktory niedlugo przed smiercia zostal burmistrzem miasta Kazimierza.

Źródło:
MyHeritage Małgorzata Zuk family
Dzieje Hrubieszowa
Syn

Tadeusz Zygmunt Bodalski

16 11 1887, Kazimierz Dolny – 16 04 1975, Detroit (Plymouth), USA 
Jego żona: Julia Bodalska (28 02 1899 – ?).

Absolwent Instytutu Technologicznego (4 lata studiow, dyplom Inzyniera technologa w 1913 r.) w Petersburgu. Tadeusz Zygmunt Bodalski i jego żona Julia mieszkali w Bydgoszczy.
Tadeusz Zygmunt był profesorem (zastępcą dyrektora) w Szkole Rzemieślniczo-Przemysłowej w Bydgoszczy. Po wojnie w 1949 r. wraz z żoną dołączył do córki Ireny, która wyjechała do Stanów Zjednoczonych i osiedlila sie w Detroit.

1″ pazdziernika 1949 r. przybywaja do portu New York.

Jak wskazuje spis ludnosci z 1950 r., mieszkali w Oakland, departament na pld-wsch. stanu Michigan, niedaleko miasta Detroit. Tadeusz pracowal jako mechanik w fabryce czesci zamiennych. Detroit było motoryzacyjnym
zagłębiem, więc może w tej branży się zatrudnił? W Bydgoszczy też pracował w swoim zawodzie oraz był nauczycielem w szkole technicznej, można powiedzieć kontynuował tradycję zawodową ojca.
Ciekawe jest również miejsce które podał jako miejsce zamieszkania sprzed roku – Salzkammergut w Austrii. Dlaczego ?

Mają tylko jedną córkę.

11 01 1929, Bydgoszcz – 5 10 1996

Wyjechała do Stanów Zjednoczonych do Detroit przed 1949 r., gdzie dwukrotnie wyszła za mąż.

Pierwszy maz to Norbert Szweda (pojawia sie na spisie ludnosci z 1950 r., powyzej). Zdaje sie byc pochodzenia polskiego, lecz urodzony w Michigan. Ur 1927 r.

Z drugiego małżeństwa z Johnem Hendersonem  Irena miała dwóch synów:

• Richard Henderson (17 02 1955 – 16 11 2016).

• James Henderson.

Kazimierz Bodalski : Szlachetny charakter i czysta ręka.

autor wywiadu

Wacław Bodalski

1855 – Kazimierz Dolny – 1885 – Kazimierz Dolny

zatrudniony w Sądzie Rejonowym w Puławach.
Zmarł młodo, jeszcze jako kawaler.

Józefa Bodalska

1857 Bochotnica – 1867 Kazimierz Dolny

Bronisław Bodalski

1859 Kazimierz Dolny – 12 czerwca 1938 r.

Strona jest mu poświęcona.

 

Klementyna Kolasińska

1860, Kazimierz Dolny – 1943, Radom

Po śmierci ojca wyszła za mąż 16.05.1880 r. (akt nr 41) w Zwoleniu za Andrzeja Jana Kolasińskiego (ok. 1859 – 01.02.1936), syna Mateusza Michała i Barbary Olesińskiej, kotlarza z Radomia. Mieszkali w Zwoleniu.

Mieli czworo dzieci, córki.

Małżeństwo to nie było szczęśliwe, więc Klementyna opuściła rodzinę i rozpoczęła nowe życie u boku rosyjskiego oficera, z którym miała dwóch synów: Zygmunta Alfreda i Stanisława.

Andrzej Kolasiński z córkami przeniósł się do Radomia, gdzie kilka lat później dołączyła do niego Klementyna z dwoma synami.

Andrzej usynawia ich. Będzie pozniej bardzo kochany przez tych synów.

Wszystkie informacje i zdjecia dotyczace tej linii przekazał nam Piotr Ciszek, bezpośredni potomek Klementyny. Jest to okazja, aby mu bardzo podziękować.
Dzieci

1 Janina Agata Potkańska

13 02 1881, Zwolen. – 1954

Żona Mieczysława Potkańskiego, (1875-1949), przemysłowca związanego z koleją Lwowsko-Dąbrowską, hutą szkła w Radomiu i elektrownią, brata Feliksa, męża Marty.
Janina zajmowała się domem, wybudowanym przez Mieczysława, (Mietka) i ogrodem.

Mieli pięcioro dzieci.

Błąd urzędnika sprawił, że część potomków Mieczysława nosi nazwisko w formie «Podkański».

(25 12 1901 – 1998, Radom)

Wyszła za mąż za Jana Piątkowskiego, założyciela i dyrektora szkoły w Pionkach.

Mieli córkę Elżbietę (1927 – 01 2021).

(1903 – 1944 (45))

oficer wojskowy, zamordowany przez Niemców (data i miejsce śmierci dokładne nieznane).

(1906-1907)

(1914 – 1975)

chemik, ale nie pracujący w swoim zawodzie.

(1918 – 1968)

2 Marta Potkańska

05 07 1883, Zwolen – 04 08 1963, Radom

Wyszła za mąż za Feliksa Potkańskiego (1877-1937), księgowego w fabryce piaskowca “Marywil”, następnie dyrektora Teatru Popularnego (w Resursie Rzemieślników, w Radomiu, w latach 20.) i Teatru Rozmaitości (w Resursie Obywateli, w latach 20-30), jednocześnie przedsiębiorcę (handlarza paliwem). Marta występowała również w sztukach teatralnych jako aktorka.

Mieli troje dzieci.

(1908, Radom – 1980, Radom)

pedagog, nauczyciel muzyki, w 1939 aresztowany przez gestapo. Po wojnie prowadził wędrowny teatr dla dzieci.

(1911, Radom – 2001, Radom)

oficer armii; we wrześniu 1939 r. uczestniczył w obronie Modlina jako dowódca placówki CKM.

(1914, Radom – 2009, Gdansk)

W listopadzie 1945 r. wyszła za mąż za Stefana Ciszka, inżyniera budowlanego, który miał być pionierem odbudowy Gdańska.
Marianna miała talent artystyczny (zachowało się kilka jej pastelowych obrazów). W trudnych czasach wykonywała także inne rękodzieła, takie jak bombki choinkowe, a później zabawki czy przebrania dla wnuków.

3 Amelia Bronislawa Siedlecka

10 04 1885, Zwolen. – 1933 Białobrzegi k. Radomia

Wyszła za mąż w wieku 45 lat, prawdopodobnie “źle”, zmarła 2 lata później.

Była bardzo delikatną i wrażliwą kobietą, a według rodzinnych przekazów to właśnie mąż przyczynił się do jej przedwczesnej śmierci. Amelia była matką chrzestną Elżbiety, wnuczki Janiny.

4 Zygmunt Alfred Kolasiński

1888 – 1907

Nie mogąc znieść, że nie jest synem Andrzeja, w wieku 19 lat popełnił samobójstwo, połykając trującą substancję.

5 Stanisław Kolasiński

1890 – późne lata 20

Po ślubie przeniósł się do Bydgoszczy, gdzie pracował jako urzędnik w PKP. Zmarł młodo na raka wątroby, nie pozostawiając potomstwa.

6 Lucyna Kolasińska

1897 – 1986, Radom

Nie była zamężna, nie ma potomków.

Michalina Bodalska

1862 Kazimierz Dolny – ?

Mieszkała z rodziną Bodalskich w Hrubieszowie. W 1893 r. była jeszcze niezamężna. To wszystko, co wiemy.

Florentyna Michałko

1864, Kazimierz Dolny – ?

Mieszkała również u rodziny Bodalskich w Hrubieszowie. W 1897 roku wyszła za mąż za Stanisława Michałko (1868 – ?), pracownika Biura Architekta Okręgowego, wnuka Jakuba Broniewicza, brata Józefa Kaspra, swojego dziadka.
Mieli dwie córki i syna, o którym wiemy.

Dzieci

1 Maria Jadwiga

 1901 – ?

2 Stanisława Domicela

 1904 – ?

3 Tadeusz

17 01 1909 – 06 10 1972

Żonaty z Heleną, 06 07 1905 – 21 12 1977.

Wraz z synem Aleksandrem, Tomaszem Michałko, 22 09 1940 – 21 07 2016 r., pochowani są w Kłodzku na cmentarzu przy ul. Dusznickiej.

Informacje pochodzą z rejestrów cmentarnych.

Józefa Ślipczuk

1868 Kazimierz Dolny – 1949, Radom

Nauczycielka, wyszła za mąż za rosyjskiego oficera Slipczuka. Mieli troje dzieci.

Po śmierci dwóch synów Józefa z córką przeniosła się do Radomia, opuszczając męża.

Dzieci

1 Zofia Ślipczuk

ok. 1890 na Wołyniu – 1972, Radom

nauczycielka, samotna. Ostatnia w tej linii.

2  ? Ślipczuk

? – ?

według ustnego przekazu jako student doznał urazu głowy podczas ucieczki z płonącego akademika w Kijowie, który był przyczyną jego śmierci.

NB. Nie jestesmy pewni czy fotografia koresponduje z opisem. Byc moze chodzi o fotografie ponizej.

3 ? Ślipczuk

? – ?

kawaler, zginął młodo podczas I wojny światowej.

NB. Nie jestesmy pewni czy fotografia koresponduje z opisem. Byc moze chodzi o fotografie powyzej.

Kamila Bodalska

1868 Kazimierz Dolny – ?

Ona również zamieszkała z rodziną w Hrubieszowie. W 1906 r. była jeszcze niezamężna. Nie znamy reszty jej życia.

Byla blizniaczka Jozefy Slipczuk.

Maria Antonina Bodalska

1871 Kazimierz Dolny – 1871 Kazimierz Dolny

Stanisław Bodalski

1874 Kazimierz Dolny – listopad 1928 r.

W 1906 r. wymieniany jest jako pracownik cukrowni w rejonie Hrubieszowa. W 1925 r. jest wymieniony w roczniku jako pisarz w Urzędzie Miejskim w Miączynie (ok. 35 km na zach od Hrubieszowa).

Ożeniony z Bogumiłą Aleksandrą Labes.

Stanislaw i Bogumila mieli dwóch synów : prof. Tadeusz Adam Bodalski i Celestyn Bodalski.

Stanislaw pozostawił żonę z dwójką dzieci znikając bez śladu.

Jego portret pochodzi sprzed roku 1920, roku kiedy fotograf Grodzicki zlikwidowal swoj zaklad w Radomiu. Ze zbiorow prof. Bodalskiego.

03 04 1887, Staszów – 22 08 1970, Wrocław

Była trzecią z czworga dzieci i miała trzech braci.
Bogumiła Labes, po zamieszkaniu w Radomiu, po wojnie przeniosła się do Łodzi, a w ostatnich latach życia mieszkała we Wrocławiu z synem, profesorem Tadeuszem Adamem Bodalskim. Została tam pochowana na cmentarzu w Grabiszynie (Pole/Śmierć/Reguła: 34/623/18). Rok urodzenia podany jako 1893 jest, jesli wziac pod uwage inne informacje (akt urodzenia, metryki chrztu dzieci), nieprawdziwy.

Jej rodzice

Jej rodzicami byli Edward Labes i Marianna z domu Radziszewska.

Edward Labes (5 10 1855, Staszow – 6 08 1939, Radom), byl urzednikiem panstwowym (tak jest opisywany w aktach gdzie byl swiadkiem).

Marianna, zwana czasem Marią lub Maryanną, (04 01 1863, Staszow – 02 12 1941, Radom), córka Romana Radziszewskiego, ekonoma i Teodozji (Teodory ?) z Kozikowskich (ur. 1845) (wg aktu urodzenia).

Radziszewscy byli rodziną ziemiańską związaną z regionem świętokrzyskim. Dziadek Bogumiły, Roman Radziszewski, wybudował dwór w Pęchowie, około 30 km od Staszowa. Notabene: Maria Fuks, malarka i rzeźbiarka z Norymbergi, odrestaurowała go i obecnie w nim mieszka.

Dla uzupełnienia informacji o pochodzeniu Bogumiły, oto ciekawy link o jej dziadku, Romanie Radziszewskim: zdjęcie starego nagrobka.
Na nagrobku Romana Radziszewskiego widnieje napis pozostawiony przez jego drugą żonę:

Romanie, w miare cnot twych i pracy pamiec bardzo skromna
Lecz w sercach mem i dzieci twych bedzie wiekopomna.

Jej bracia

Bronislaw Wincenty Labes (19 07 1884, Staszow – 30 01 1953, Radom), starszy brat Bogumiły Bodalskiej z domu Labes, zajmowal sie dziedzina farmacji, o czym świadczy artykuł z 1933 r. w warszawskim czasopiśmie «Farmacja Współczesna»:

Zmiany na stanowiskach inspektorów. P. Bronisław Labes, b. inspektor farmaceutyczny na województwo nowogródzkie, objął stanowisko inspektora farm. na woj. poleskie.

Drugi brat Bogumiły, Stanisław, również był aktywny w dziedzinie farmacji, nawet w instytucjach państwowych:

Stanisław Jan Niepomucen Labes, (15 05 1889, Staszów – 16 06 1943, Murnau, Niemcy) student farmacji na Uniwersytecie Dorpackim w Estonii (UD), członek Lechicji w Dorpacie, prezes ok. 1914, prowizor UD 1914, zarządca apteki Kasy Chorych w Zagożdżonie, następnie pomocnik inspektora farmaceutycznego Wydziału Zdrowia Komisariatu Rządu, major (źródło)

Jego zona byla Jadwiga z Abramowiczow, ur. 1897 w Warszawie. (zrodlo : spis mieszkancow Radomia, powstanczy biogram syna)

Jego grób odnaleziono w Niemczech, w Bawarii. Zginął jako żołnierz, w stopniu porucznika, podczas II wojny światowej. (źródło)
Znaleziono ślady jego syna, Zbigniewa Labesa, powstańca warszawskiego z 1944 r. ps «Długi», (28 09 1924, Radom – 06 01 1978), pozniej jeńca wojennego w Niemczech. (źródło) Po wojnie był projektantem neonów w Warszawie. (źródło)

Bogumiła miała jeszcze trzeciego brata, który żył tylko 2 lata, pierwsze dziecko z małżeństwa Marianny z Radziszewskich i Edwarda Labesa: Czesław Celstyn (19.05-1882 Staszów – 9.10.1984 Staszów).

Dalsza jej rodzina

Chrzestna matka Bogumily Bodalskiej z domu Labes to Helena Mieszczanowska, siostra jej matki, Maryanny. Na zdjeciu wraz z trojka dzieci.

Siostra dziadka Bogumily Labes, Romana Radziszewskiego, nazywala sie Marianna Dąbkowska. Wraz z mezem Hipolitem, otoczona rodzina, przedstawiona jest na zdjeciu datujace sie z 1900 r. Mieszkali rowniez w Radomiu.

Ciekawostka

Slady rodu Mieszczanowskich

Obecnie na szlaku architektury modernizmu Gdyni znajduje sie willa Ala, ktorej inwestorem byl widoczny na fotografii Jan Witold Mieszczanowski, ur. 1893 (wymieniony pod linkiem), pozniejszy rzeczoznawca w porcie w Gdyni, ktory rowniez walczyl w Legionach Polskich w czasie I wojny swiatowej (zrodlo pdf, str 14)
“Ala” – nazwana na czesc Aliny Mieszczanowskiej, wnuczki Heleny z Radziszewskich Mieszczanowskiej.

Wspomnienia o Bogumile i jej matce, Mariannie Radziszewskiej

Prof. Ryszard Bodalski w 2005 r. pisał w mailu: 

“…moja prababka Maria Labes nosiła nazwisko panieńskie Radziszewska. Zmarła w Radomiu w r. 1941 bądź 1942 (2 12 1941 r.) . Miałem wówczas 9 lat i mieszkaliśmy razem z Nią, jej córką a moją babką Bogumiłą Bodalską, moją matką Konstancją Bodalską i moim bratem Jerzym. Prababkę pamiętam jako osobę wyjątkowo dobrą, przyjazną ludziom i mimo wojny, ciężkich warunków materialnych i poważnej choroby pełną pogody i optymizmu.”

“Fakty są takie: W 1939 roku Tadeusz Bodalski (mój ojciec) powołany został do wojska i wzięty został przez Niemców do niewoli. Do końca wojny przebywał w oflagu na terenie Niemiec. Jego żona Konstancja Bodalska (matka moja i mojego brata Ryszarda) wysiedlona przez Niemców z Łodzi w roku 1940 zamieszkała w Radomiu przy ul. Żeromskiego 89 m.10.
Mieszkały wówczas w tym mieszkaniu dwie kobiety pozbawione środków do życia, Bogumiła Labes (matka Tadeusza, mojego ojca) i jej matka (Maria ?), które utrzymywała moja matka,  mgr. farmacji, pracując w aptece. Ta druga była osobą niesprawną, leżała cały czas w łóżku, wymagała nieustannej opieki i w latach 1941-42 zmarła. Tą starszą, schorowaną Panią zapamiętałem jako dziecko i mgliście pamiętam (najpewniej mowa o …
(Mariannie) z d.Radziszewskiej). Nie wiedziałem o tym, że miała siostrę.
Po zakończeniu wojny w 1946 roku matka moja zlikwidowała mieszkanie w Radomiu i powróciła do Łodzi do swojego mieszkania, z którego została wysiedlona. Razem z nią zamieszkała w Łodzi Bogumiła Labes (matka mojego ojca), która po kilku latach (3-5 ?) przeniosła się do Wrocławia, gdzie podjął pracę mój ojciec.
Bogumiłę Labes wspominam ciepło. Była oddaną mi babcią, której troskliwość szczególnie zapamiętałem w okresie swojej choroby (zakażenie gruźlicze). Po wyjeździe do Wrocławia nie miałem już z nią więcej kontaktu.”

Dzieci

1 prof. Tadeusz Adam Bodalski

24 12 1905, Nieledew (Hrubieszów) – 1972, Wroclaw

Ukończył słynny Uniwersytet Stefana Batorego w Wilnie, był wielkim specjalistą w dziedzinie farmakognozji, profesorem AM we Wrocławiu. jego kariera w pdf poniżej.

Ożenił się w 1928 r. z Konstancją Bociarską. Podobnie jak ojciec, opuścił żonę Konstancję, pozostawiając jej dwóch synów, Ryszarda i Jerzego, znanych profesorów  z Łodzi.

W 1939 roku Tadeusz Bodalski powołany został do wojska i wzięty został przez Niemców do niewoli. Do końca wojny przebywał w oflagu na terenie Niemiec.

Jego druga żona: Halina Stefania Rzadkowska. Związek małżeński zawarł 10 marca 1961 r. we Wrocławiu, w wieku 55 lat. Prof. Tadeusz Adam Bodalski ma z drugiego zwiazku syna, Tadeusza, dr farmakologii we Wroclawiu.

Złoty Krzyż Zasługi w 1948 roku.

Członek Stowarzyszenia “K! Batoria” (Uniwersytet Wileński).

Podporucznik rezerwy (wg Wojskowego Biura Historycznego).

Tadeusz Bodalski – kariera zawodowa
Tadeusz Bodalski -nekrolog z “Farmacji polskiej”.
Jego pierwsza zona

Konstancja Bociarska (1906 – 1986)

córka Ignacego i Marii Kibortt.
Urodziła się w majątku Dusejki w rodzinie polskiego ziemianstwa – Bociarskich, którzy od drugiej połowy XVIII w. mieszkali w rejonie kowieńskim na Litwie. Maria Kibortt-Bociarska była córką Anny z Billewiczów-Kiborttowej, krewnej matki Marszałka Józefa – Piłsudskiego.
Konstancja Bociarska rozpoczęła studia na Wydziale Farmaceutycznym Uniwersytetu Stefana Batorego w Wilnie, gdzie uczęszczała na zajęcia prowadzone przez profesora Jana Muszyńskiego. Tadeusz Bodalski, jej przyszły mąż, był asystentem w Katedrze Farmakognozji na tej uczelni.
W 1938 r. Konstancja Bodalska, wraz z Tadeuszem Lipcem i A. Zigler, otworzyła w Łodzi Wytwórnię Preparatów Chemiczno-Farmaceutycznych i Galenowych „Argon” , mieszczącą się przy ul. Piotrkowskiej 67.
Po mobilizacji ogłoszonej w 1939 r. dr Tadeusz Bodalski został powołany do służby wojskowej, a dr Konstancja Bodalska, wysiedlona przez Niemców wraz z dwójką dzieci, przeniosła się do Radomia, gdzie do końca wojny pracowała w aptece. Po zakończeniu wojny w 1945 r. Konstancja Bodalska wróciła do Łodzi i reaktywowała “Argon” z Tadeuszem Lipcem. Fabryka została przeniesiona do starego budynku fabrycznego przy ul. Żwirki 11.
W latach 50. fabryka “Argon” została upaństwowiona, a na jej współwłaścicieli nałożono kary podatkowe, które z trudem pokrywały wartość przejętego majątku fabryki. Od tego czasu Konstancja Bodalska poświęciła się pracy w zawodzie farmaceuty i do końca życia pracowała w łódzkich aptekach, kolejno: w Aptece przy ul. Leczniczej 6, w Aptece przy Szpitalu Bonifratrów Jana Bożego przy ul. Kosynierów Gdyńskich 61 oraz w Aptece w Nieborowie.

Samotnie wychowywała dwóch synów: Profesor Ryszard Bodalski, emerytowany profesor Politechniki Łódzkiej, który przez wiele lat kierował Instytutem Chemii Organicznej Politechniki Łódzkiej, Profesor Jerzy Bodalski, lekarz pediatra, emerytowany profesor łódzkiej Akademii Medycznej, który przez wiele lat kierował Katedrą i Kliniką Chorób Dziecięcych Akademii Medycznej w Łodzi oraz Instytutem Pediatrii łódzkiej Akademii Medycznej.

Ich dzieci

(1932, Wilno – 4 lutego 2019, Łódź)

Polski chemik, profesor Politechniki Łódzkiej.

W 1934 r. jego rodzina przeniosła się do Łodzi. Tam rozpoczął naukę w szkole Zgromadzenia Kupców, następnie w prywatnym gimnazjum i liceum im. Aleksego Zimowskiego.

W latach 1950-1956 studiował na Wydziale Chemii Politechniki Łódzkiej. Pracę zawodową rozpoczął tamze w 1954 r. w Katedrze Chemii Nieorganicznej, a od 1956 r. pracował jako profesor uniwersytecki w Katedrze Syntezy Organicznej. Od 1970 r. do przejścia na emeryturę w 2002 r. pracował w Instytucie Chemii Organicznej Politechniki Łódzkiej. W latach 1973-85 był zastępcą dyrektora, a w latach 1992-2002 dyrektorem Instytutu.

W 1963 r. obronił pracę doktorską, której promotorem był prof. Jan Michalski. W 1971 r. został mianowany profesorem nadzwyczajnym, a w 1992 r. uzyskał tytuł profesora zwyczajnego. W latach 1989-1990 pracował jako visiting professor na University of Massachusetts Amherst.

Jego zainteresowania naukowe obejmują chemię zasad pirydynowych, chemię organiczną fosforu oraz szeroko pojętą syntezę organiczną, a w szczególności problemy syntezy, stereochemii i spektroskopii fosfonianów i związków pokrewnych, syntezę i reaktywność pochodnych kwasu metafosforowego oraz syntezę i zastosowanie uniwersalnych syntonów fosforoorganicznych.

Profesor Bodalski był znakomitym naukowcem i uczonym, który dbał o pełny rozwój swoich współpracowników. Chemia była jego wielką pasją, a możliwość tworzenia nauki dawała mu ogromną satysfakcję. Był współtwórcą Szkoły Chemii Fosforu w Łodzi, specjalistą w dziedzinie stereochemii, znakomitym profesorem uniwersyteckim i wychowawcą kilku pokoleń chemików.

Jego kariera naukowo-badawcza obejmuje 117 publikacji, w tym artykuły i referaty oryginalne, publikacje monograficzne, patenty i opracowania dla przemysłu. Wypromował 8 doktorów.

Jest członkiem rad naukowych Instytutu Chemii Organicznej PAN w Warszawie oraz Centrum Badań Molekularnych i Makromolekularnych PAN w Łodzi. W latach 1990-1991 był członkiem kolegium redakcyjnego “Polish Journal of Chemistry”. Od 1988 do 2003 r. był najpierw członkiem, a następnie przewodniczącym kolegium redakcyjnego “Wiadomości Chemicznych”.

Otrzymał liczne nagrody naukowe, w tym w 1992 r. Medal Kostaneckiego Stanisława od Polskiego Towarzystwa Chemicznego za wybitne osiągnięcia w dziedzinie chemii organicznej.
Odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Złotym Krzyżem Zasługi, Medalem Komisji Edukacji Narodowej, Medalem Zasługi Politechniki Łódzkiej, Honorową Odznaką Miasta Łodzi.

Ryszard Bodalski, Łodz, 06-02-2019 – nekrolog
wikipedia    Życie Uczelni nr 149

Urodził się 6 lutego 1934 r. w Wilnie w rodzinie ziemiańskiej.

Lekarz pediatra, diabetolog i nefrolog. Lekarz, naukowiec i nauczyciel akademicki. Dyrektor Instytutu, kierownik Katedry i Kliniki Chorób Dziecięcych. Pracownik socjalny. Hodowca lilii i liliowców.

Autor i współautor 925 artykułów naukowych, w tym ponad 261 oryginalnych.
Całe swoje życie zawodowe związał z Akademią Medyczną (AM) w Łodzi.
Pełnił funkcję dyrektora Instytutu Pediatrii oraz prodziekana i prorektora ds. klinicznych (AM).
Był redaktorem naczelnym m.in. “Pediatric Journal”.

Wśród wielu swoich działań naukowych i społecznych jest również członkiem honorowym Łódzkiego Towarzystwa Naukowego.
Członkostwo Profesora w międzynarodowych towarzystwach naukowych: The International Pediatric Association, The International Pediatric Nephrology Association, The European Association for the Study of Diabetes.
W 2017 roku z inicjatywy Łódzkiego Towarzystwa Naukowego ukazała się monografia przedstawiająca sylwetkę Profesora Bodalskiego oraz Jego osiągnięcia i zasługi dla polskiej medycyny, zwłaszcza pediatrii.

Za swoją działalność społeczną, organizacyjną i naukową Profesor Jerzy Bodalski otrzymał m.in. szereg odznaczeń, nagród i wyróżnień państwowych i resortowych: Odznaczony Krzyżami: Komandorskim, Oficerskim i Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Złotym Krzyżem Zasługi, medalem im. Józefa Brudzińskiego, medalem im. dr Henryka Jordana, medalem “Za Zasługi dla Uniwersytetu”, Honorowym Krzyżem PCK, insygniami “Za Zasługi dla Ochrony Zdrowia”, złotą insygnią “Za Zasługi dla Polskiego Stowarzyszenia Diabetyków”. Laureat Orderu Uśmiechu.

Jego pasja: lilie i liliowce. Jerzy Bodalski jest znany na całym świecie, od 1978 roku zajmuje się ich profesjonalną uprawą, tworząc nowe odmiany (210 zarejestrowanych).
W 1981 roku z jego inicjatywy i przy jego aktywnym udziale powstało Polskie Towarzystwo Przyjaciół Lilii.

Życie rodzinne: W 1952 r. ożenił się z Anną Kozłowską, lekarzem dermatologiem. Mają jedyną córkę.

Jerzy Bodalski – interview dans “Pol wieku diabetologii polskiej”, 2020. (pdf)
Encyklopedia Osobistości Rzeczypospolitej Polskiej (7. edition)
liliowce.net

Jedyną wartością, o którą warto zabiegać w życiu, jest życzliwość ludzi.

Prof. Jerzy Bodalski wspomina słowa swojej matki, Konstancji Bociarskiej.
Jego druga zona

1927 – 2020

poniżej link do jej kariery zawodowej (pdf), odbytej w całości u boku męża, w tej samej dziedzinie: farmakognozji, na Akademii Medycznej we Wrocławiu.

Mieli jednego syna, Tadeusza.

prof Halina Rzadkowska-Bodalska – bio
Ich syn

ur. 1966

Dr Tadeusz Bodalski kontynuuje tradycje rodzinna : farmakognozja i farmakologia.

Ozeniony z Katarzyną Karłowicz-Bodalską.

Mają jedną córkę, Agnieszkę Bodalską.

Obie studiowaly farmakognozję i pracują na Uniwersytecie Medycznym we Wrocławiu.
Agnieszka jest również inżynierem informatykiem.

2 Celestyn Zbigniew Bodalski

06 04 1909 – ?
ozeniony z Józefą Krystyną Kawą.
Celestyn mieszkał w Radomiu.
Śpiewał w chórze “Lutnia” – członek Prezydium Towarzystwa Śpiewaczego “Lutnia” w Radomiu, z funkcją bibliotekarza (“Ziemia Radomska” 24 11 1932).

Mieli jedną córkę Danutę.

10 02 1934 – 17 06 1994

zamężna z Józefem Nowakiem (24.02.1932 – 22.12.1991).
Danuta miała syna Ryszarda Nowaka (30 01 1952 – 06 03 2008). Podobno zmarł w okolicach Ustki.